به نام خدا

امروز  يكي از مزخرف ترين روزهاي زندگي ام بود. تو مدرسه كه دقيقا همه ي معلم ها اومدن جز اونايي كه بايد مي اومدن! برنامه ها خيلي داغونن. مخصوصا دبير فيزيكمون كه همه مون رو از فيزيك متنفر كرده. فقط چند نفري ازش خوششون مياد. من يه نفر كه ازش متنفرم. بقيه دبيرها بد نيستن.

اما واسه اين گفتم امروز روز مزخرفي بود كه عشقم بي دليل گذاشت رفت. درسته كه از رابطه مون 10 روز ميگذره، ولي خيلي دوسش داشتم. حتما هم ميدونست. چون خودش هم دوستم داشت. قرار بود تا اخرش بمونيم.ولي....

امروز زنگ زد بهم. من تو مدرسه واسه مراسم افطاري بودم. چند ثانيه به اذون مونده بود. مدير ما هم گير!. گفتم بعدا بهت  زنگ ميزنم. اونم ارتباط و قطع كرد. اصلا فكر نميكردم ناراحت بشه ولي شد. چند بار زنگ زد. درست زماني كه مديرمون داشت با ما حرف مي زد. منم تماس و رد كردم. اونم يه اس ام اس پر از سرزنش واسم فرستاد و ديگه نه جواب تك زنگ هامو داد و نه اس ام اس هايي كه فرستادم. دلم واقعا شكست. من دوستش داشتم. بدون اينكه بدونم كيه ؟ من عشقمو خالصانه بهش دادم ولي اون نموند. اووني كه  اس ام اس هاي قشنگ و عاشقانه اش اشك و به چشمم مياره. چرا من انقدر تنهام؟ خيلي ازش خواستم برگرده. ولي هيچي نگفت. عيب نداره. ولي بهش گفتم كه نمي بخشمش. به هيچ عنوان.....

شاه خوباني و مقصود گدايان شده اي

من واقعا مقصر نبودم. چرا هميشه بايد اينجوري تنهام بذارن؟ دعا  كنين برگرده.... دلم واسش يه ذره شده. ميدونم خودش هم دست كمي از من نداره....